28 Mart 2015 Cumartesi

ALISKANLIGIMA

Cosy up with books
 Bir can daha
Kirdi kafesini, uctu sonsuza..
Bir daha hic geri donmemecesine..
Belki hic dusunmedi geride kalanlari
Kimin gozu yasli..
Kim, kime, neden aliskindi..
ALISKANLIKLAR....
Oldurur insani zamanla.
Insan sukuta bile alisabilir!
Insan bu, nelere alismaz ki!
Iste ben de oyle alismistim
Onun sususuna, konusmayisina
O yoktu ama

Olmayani bile incitmekten korkardim iste..
"Ya isiktan rahatsiz olursa?
Ya sesten uykusu kacarsa?"
Mahur bakislari islerdi icime
Kim derdi ki
O benim icin sadece bir candi
O; besledigim, O buyuttugum..
Nefes aldigim zamana sahit..
Gozyaslarima uzulen...
Sevincimi paylastigim...
Onu tarif edemem!
O; en tuhaf aliskanligim..
Gitti iste.
Haber bile vermedi
Seni seviyorum bile demedi
Hoscakal hic demedi
Gitti ve ardinda kocaman
Kendine alismis bir can birakti
Oysa benim sefkatim yeterdi ona
Belki ufacik sevincimi
En dogal halimle paylastigim
Ufacik bir nokta !
Simdi bakiyorum bos kalan yere..
Bos besik, bos yatak, bos kafes..
Ha bebek, ha adam, ha kus !
Ne farkeder ki !
Alismisim bir kere sicakligina...

2001

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder